Hallo lezers!

Ik ben nu ruim drie weken in San Francisco - en het is alles en nog veel beter dan ik had gehoopt! Het kostte wat tijd om van deze stad te gaan houden, vooral toen ik nog mijn weg moest vinden in mijn ghetto buurt de Tenderloin hehe. Maar de stad heeft zo’n gave energie, en ik ben bezig om alle andere buurten te verkennen, en dat bevalt heel goed!

Vrijdagmiddag ben ik met Marije (uit Leiden) en Ilil (uit Berlijn) naar Haight Ashbury geweest, de hippiebuurt in het Westen van de stad. Allemaal leuke barretjes, kleurige huizen, boetiekjes met fantastische jurkjes en kleurrijke types op straat. We hebben koffie gedronken in de zon, geshopt en daarna Mexicaans gegeten bij ‘Cha Cha Cha’. We hadden gehoord dat hun sangria fantastisch was, dus bestelden we een grote pitcher voor ons drieen. De verbaasde blik van de ober (“a large one?!!”) zei al genoeg: het was héél veel sangria. En lekker! En... (nu komt het, Hollanders) gratis! Maar we weten eigenlijk niet of die op het huis was (uit respect), of dat ze hem gewoon vergeten waren. In ieder geval een hele gezellige en goedkope avond uit! En we zijn helemaal verliefd geworden op Haight!

Nog even over mijn eigen buurt: langzamerhand beginnen we ook hier de leuke plekken te ontdekken, zoals de koffiezaak tussen de Tower en de universiteit. Een soort Central Perk uit Friends met leren banken en een Gunthertype achter de bar, maar dan Iers. Alleen de Tenderloin blijft toch de Tenderloin... Zo hangt er op de deur van de wc daar een waarschuwing die ongeveer zo luidt: “Het is ten strengste verboden om tassen mee naar de wc te nemen (???). Als we vermoeden dat je op de wc drugs gebruikt, openen we de deur en als we je betrappen, bellen we de Drugs Unit van de San Francisco Police EN DAN ZWAAIT ER WAT.” En Ilil wilde ergens vorige week ‘s ochtends rustig een koffie afhalen op weg naar de uni, maar op het moment dat ze binnen wilde stappen, vloog er net een junk naar buiten die niet erg zacht op de stoep voor haar voeten landde. Vrij letterlijk eruit getrapt door Gunther. Good morning dear!!

Maar we doen nog wel meer hoor dan koffie drinken en buurten verkennen, want er moet ook echt hard gewerkt worden! Ik vertelde in mijn vorige blog al over de ijverige studiementaliteit hier: iedereen gaat voor de A en is altijd supergoed voorbereid in college. Geen zesjescultuur te bekennen! Het is wel intensief, maar je krijgt er ook heel veel voor terug. De docenten doen echt hun best om je te leren kennen en noemen je altijd bij naam. Ze moedigen je ook aan om buiten de colleges langs te komen in hun “office hours” om verder te praten over de collegestof en over gerelateerde onderwerpen. Dat vind ik nog een beetje ver gaan, maar wie weet over een paar weken... Mijn hoorcolleges (Domestic Violence, Criminal Procedure en Sexuality and the Law) zijn al behoorlijk interactief, maar mijn seminars (Criminal Punishment en Forensic Evidence) lijken gewoon meer een soort praatgroepen dan colleges! Wel leuk, die continue discussie. Ze willen ook altijd graag alles horen over de Nederlandse situatie, al weten de meeste studenten geloof ik geeneens waar Nederland ligt. Marije moest laatst aan een jongen uit Texas uitleggen dat Denemarken niet in Amsterdam ligt (“O, sure, but then I guess Kopenhagen is in the Netherlands, right?” Uhm, no...?). Maar goed, ik kan ook niet alle 52 Amerikaanse staten opnoemen, laat staan hun hoofdsteden, dus laat ik ze maar niet al te belachelijk maken.

Voor allebei de seminars moet ik aan het eind van het semester een paper van rond de 25 pagina’s inleveren... Deze week moesten we ons onderwerp kiezen. Even voor de Criminologie insiders: voor Criminal Punishment ga ik een vergelijking maken tussen ‘Three strikes and you’re out’-wetgeving in California en de ISD-maatregel in Nederland, en voor Forensic Evidence ga ik schrijven over risicotaxatie van daders van geweldsdelicten in Amerika en Nederland. Can’t wait! Geek!

Naast hard studeren moet er natuurlijk ook veel gefeest worden met de andere internationale studenten! Om precies te zijn tot 2 a.m., want dan sluiten alle clubs en bars... Zeer vreemd, maar dat dwingt je ook om dan gewoon al om 10 uur te gaan, dus uiteindelijk mis je niet zo veel. En je hebt altijd nog de afterparties in de Tower. De Amerikanen zijn wel erg typisch in hun manier van dansen in clubs, en dat is zacht uitgedrukt. Vorig weekend heb ik samen met wat andere ‘Europeanen’ in shock staan kijken naar mijn buurjongen uit de Tower die los ging met een Amerikaanse chick op de dansvloer. Three words: get a room!!! Maar dan liever die van haar.

Nog iets anders typisch Amerikaans: hun heerlijke (klant)vriendelijkheid. De eerste keer dat iemand “Hiiiiii, how’s your day going so far?” aan mij vroeg, toen ik gewoon een koffie wilde bestellen, stond ik met mijn mond vol tanden. Maar nu heb ik mezelf wel aangeleerd om met een big smile in één adem: “Hiiiii how are you?” terug te zeggen, want dat schijnt het normale non-antwoord te zijn. Nog een voorbeeld. Het eerste weekend hier ging ik de grote aankoop van mijn leven doen: een MacBook...! In de Apple store op Market Street. Meteen bij binnenkomst werd ik gekidnapt door een winkelmeisje (één van de honderden), die mij heeft begeleid bij de gehele aankoop, op een zeer enthousiastmakende manier. Toen ik besloot welke laptop het werd, ging het ongeveer als volgt: “O MY GOSH, your first MacBook, OMG, OMG, Anne, I am soooo happy for you, jeeeeh!!!!”. Ik: “Jeeeh I’m so happy for me too!!!!”. Gewoon in meegaan, dan bevalt het eigenlijk heel goed om de hele dag overdreven blij te doen.

Nou, met die positieve boodschap wil ik afsluiten!

Tot blogs :).

xxxx